Jim Beam တစ္ပုလင္းႏွင့္ ေရာက္တတ္ ရာရာ စကားဝိုင္းေလး

မိုးက ေစြေစြေလး ႐ြာေနတုန္း၊ ဒီဆိုင္က အၿမဲ ေသာက္ေနက်၊ ထိုင္းလို ေရးထားတဲ့ ဆိုင္နာမည္ ေလးက ပက္(ပ္)စီ ေနာက္ခံ နီယြန္မီးသီး ဘုတ္ႀကီးနဲ႔ မခို႕တ႐ို႕၊ ရိမ္း(န္)စနာမ္းဟု အသံထြက္ရ ပါလိမ့္မယ္၊ အဓိပၸါယ္ ကေတာ့ “ေဘာ္လံုးကြင္း အနား” လို႔ ျပန္ဆို ႏိုင္ပါတယ္၊ ေဖာက္သည္ေတာင္ ျဖစ္လို႔ေနေပါ့။ တစ္ခါတစ္ရံ ကႊ်န္ေတာ္တို႕ ေသာက္ခ်င္တဲ့ အရက္ မ႐ွိရင္ ဆိုင္႐ွင္ ထိုင္းမႀကီးက တစ္ျခား ဆိုင္ကေန ဝယ္ေပးတတ္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေစာင့္ရတာ စိတ္မ႐ွည္။

ဆိုင္ထိုင္မယ္ ဆိုကတည္းက ကိုယ္ေသာက္ခ်င္တာ ဆြဲသြား တတ္တယ္၊ Jim Beam တစ္ပုလင္း ဆြဲသြားတယ္၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ႏွစ္ေယာက္ေပါ့၊ ျပည္တြင္းက လူေတြေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ျပည္ပ ေရာက္ေနတာ ထဲက ဥေရာပ ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြေပါ့။ သူတို႕ အခ်င္းခ်င္း ျပန္မေတြ႕ ရတာ ႏွစ္ (၂၀) ေလာက္ ႐ွိသြားၿပီလို႔ ေျပာေတာ့ ကႊ်န္ေတာ ခပ္မဆိတ္သာ ေနမိတယ္၊ အေတြး ကေတာ့ တစ္နံတလ်ား။

အယ္လကိုေဟာရဲ့ စီးေမ်ာမႈကို ခႏၶာကိုယ္က လက္ခံ ရ႐ွိၿပီးေနာက္ ေသြးေတြ အသားေတြက အလုပ္လုပ္ ကုန္သည္၊ စကားေတြ လႊတ္ကနဲ ကရားေရလြတ္ အန္က် လာသည္။ အေၾကာင္းအရာ အစံုပါသည္။ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခု ခ်င္းစီရဲ့ အေသးစိတ္ ကိုေတာ့ ကႊ်န္ေတာ္ အက်ယ္ မေရးေတာ့ ဘူးေနာ္။ ေခါင္းစီး ေလးေတြပဲ ေရးပါေတာ့မယ္။

ဦးေအာင္မင္း၊ ဦးစိုးသိမ္း တို႕အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္တယ္၊ ဦးခင္ရီ အေၾကာင္း ပါသလို ၈ ပူးေတြ အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္တယ္၊ ပီစ္ပေရာဆက္ အေၾကာင္း ေဝဖန္ ျဖစ္သလို ေလကန္ ျဖစ္တယ္။

စုစုေႏြး၊ မီးမီး၊ မားကီးတို႕အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္သလို သူတို႕ရဲ့ ေထာင္တြင္း အေတြ႕အႀကံဳ အေၾကာင္း ျငင္းခံု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ၾကားညွပ္ ပါလာတာက ေနမ်ိဳးဇင္ ေနမ်ိဳးေဝ တို႕အေၾကာင္းေပါ့၊ တစ္လက္စတည္း “မလက္တို” မွာ လယ္သမားေတြ ပစ္ခတ္မႈ ျဖစ္တဲ့ အဆင့္ထိ ေရာက္သြားခဲ့တဲ့ ဆႏၵျပမႈ ဖန္တီး႐ွင္ လက္သည္ ေလးကို စကားဝိုင္းမွာ အေျဖ႐ွာ မိေသးတယ္၊ အဲဒီ ျဖစ္စဥ္မွာ အေခ်ာင္ဝင္ၿပီး နာမည္ ႏႈိက္သြားတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ႀကီး အေၾကာင္းလည္း ပါေသး။

အျခား ေဆြးေႏြးသံ ပိုစီလာတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခု ႐ွိပါ ေသးတယ္၊ အဲဒါကေတာ့ “ေမာင္ေမာင္” ဆိုတဲ့ အလုပ္သမား ေခါင္းေဆာင္ ေညွာင္ေညွာင္ ဟိုေညွာင္ေညွာင္ အေၾကာင္းေပါ့၊ တစ္လက္ စတည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ အိုင္အယ္အို ညီလာခံ အေၾကာင္းလည္း ပါတယ္၊ ITUC (AP), IUF အေၾကာင္းလည္း ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ အိုင္အယ္အို ဖိုရမ္မွာ ေမာင္ေမာင္ ထျပန္တဲ့ အေၾကာင္းက အစ၊ အခု အင္းစိန္ ေထာင္မွာ အဖမ္းခံ ေနရတဲ့ ေတာ္ဝင္ သစ္အေခ်ာထည္ စက္႐ံုက ေကာင္ေလးရဲ့ အဲဒီ ဖိုရမ္မွာ ေျပာသြားတဲ့ စကားသံ ေတြကိုလည္း နားေထာင္ မိခဲ့တယ္။ အဲဒီပြဲရဲ့ အလုပ္သမား ကိုယ္စားလွယ္ ေ႐ႊးခ်ယ္ ခံရ အၿပီးမွာ ျဖစ္႐ွိ သြားတဲ့ ေမာင္ေမာင္ မ်က္ႏွာထား အေၾကာင္းလည္း ကႊ်န္ေတာ္ နားေထာင္ ခဲ့ရ ပါတယ္။

တစ္လက္စတည္း အဲဒီ အေၾကာင္းအရာ ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ ပါလာတာက အဲဒီ ႏိုင္ငံတကာ အိုင္အယ္အို ညီလာခံ ပြဲသြားတဲ့ အစိုးရ ဝန္ႀကီးဌာန ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အေၾကာင္းေပါ့၊ အဲဒီ ညီလာခံ သြားၿပီ့ ဘာေတြ တင္ျပခဲ့လဲ ဆိုတာထက္ သြားတဲ့ သူေတြ ေ႐ွာ့ပင္းထြက္တာ ပိုတဲ့အေၾကာင္း တခမ္းတနားႀကီး ေျပာျဖစ္ ခဲ့ပါေကာ။

၈၈ မ်ိဳးဆက္ ႏွစ္ေယာက္သား ေရာက္တတ္ ရာရာ ဆိုေပမယ့္ ေ႐ွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္ အေၾကာင္းအရာ ေတြထဲမွာ ကႊ်န္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ မပါဝင္ ခဲ့ေပမယ့္ ျပဇာတ္ တစ္ပုဒ္ကို မ်က္စိေ႐ွ႕မွာ အခန္႕သား ထိုင္ၾကည့္ ေနရသလို စိတ္ထဲမွာ ခံစားမိတယ္၊ ဇာတ္ကြက္ကို ႐ုပ္လံုး ေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ တစိမ့္စိမ့္ နားေထာင္ရင္း ေဆးလိပ္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ႐ႉိက္လို႔၊ ဖန္ခြက္ကို ေကာက္ကိုင္ လိုက္သည္။

“ဂြပ္”

ခါးသက္သက္ အရက္ရဲ့ အရသာက ပူေလာင္မႈနဲ႔ အတူ စီးေမ်ာ က်သြားတယ္။ ကႊ်န္ေတာ္တို႕ သံုးေယာက္ ဝိုင္းက စကားသံက ဆိုင္တစ္ခုလံုးကို လႊမ္းမိုး ထားသလို ႐ွိေနသည္။ ဆိုင္တြင္ ထိုင္ေနတဲ့ လူေတြ အေျခအေန တစ္ခ်က္ အကဲခတ္ ၾကည့္မိတယ္။

ဆိုင္တြင္းမွာေတာ့ ကႊ်န္ေတာ္တို႕ ဝိုင္းမွ အပ အျခားဝိုင္း မ႐ွိေတာ့၊ ဆိုင္ေ႐ွ႕ မွာေတာ့ စံုတြဲ တစ္တဲြ ေတြ႕ရသည္။ ကႊ်န္ေတာ္ အမွတ္မမွားပါ၊ အဲဒီ ေကာင္မေလးကို သိတယ္၊ ေဆး႐ံု တစ္႐ံုရဲ့ ဆရာဝန္ တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္၊ သူ႕ကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီး စကားေျပာ ဖူးတယ္၊ သူ႕ရဲ့ “ဘဲ” ကို လွမ္း႐ႉိးလိုက္တယ္၊ အျဖဴေရာင္ အားကစား တီ႐ွပ္ေလး ဝတ္ထားသလို အျပာေရာင္ ေဘာကန္ ေဘာင္းဘီ ဝတ္ထား ေသးတယ္၊ အဆိုးဆံုးက ဗိုက္႐ႊဲ ေနတာပဲ။ ကႊ်န္ေတာ္ အၾကည့္လႊဲ လိုက္တယ္၊ ခဏၾကာေတာ့ ကႊ်န္ေတာ္တို႕ ဝိုင္းေ႐ွ႕ မ်က္ေစာင္းထုိး ခံုမွာ ႏွစ္ေယာက္သား ညစာ စားေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ကိစၥ မ႐ွိေသး၊ ကႊ်န္ေတာ္တို႕ စကားဝိုင္းကို သက္ေရာက္မႈ ႐ွိေစတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မ်ိဳး မဟုတ္ေသး၊ ေကာက္ခ် ျခၿပီး ဝိုင္းထဲကို အေတြးေတြ ျပန္ဝင္ လာေအာင္ စုလိုက္မိတယ္။

အျပင္မွာေတာ့ အေအးဓါတ္က လႊမ္းၿခံဳေနဆဲ၊ ညက ဇာပုဝါ ၿခံဳထားတဲ့ ကေခ်သည္ တစ္ဦးလို ကလူက်ီစယ္ ေနေပမယ့္ သူ႕ကို စိတ္မဝင္ စားႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ျပဇာတ္ကို ကႊ်န္ေတာ္ ဆက္လက္ ခံစား ေနမိတယ္။
အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကေတာ့ အေတာ့္ကို ျပည့္ျပည့္စံုစံုနဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ေဆြးေႏြး ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီ အေၾကာင္းကေတာ့ ABSDF အေၾကာင္းပါပဲ။

ဒီ ၈၈ ႏွစ္ေယာက္ကလည္း ေအဘီနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးသည္ ႐ွိေတာ့ ယခင္က မၾကားရတဲ့ စကားလံုးေတြကို ၾကားရ တာေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ေအဘီရဲ့ ရင္း (၁၀၁) (၁၀၂) ရဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြနဲ႔ ရာဒ္ခ်ပူရီ ေဆး႐ံုကို ဝင္စီး သြားတာ ေလးေတြ အပါ အဝင္ေပါ့။

တစ္ခ်ိန္ တုန္းကေပါ့ ေအဘီ အင္အား ၅၀၀၀၀ ေလာက္႐ွိခဲ့တဲ့ အေန အထားကေန လက္႐ွိ ရာဂဏန္း ေလာက္သာ ေရာက္သည္ အထိ စီမံခန္႕ခြဲ ကြပ္ကဲ အုပ္ခ်ဳပ္ ခဲ့ေသာ ျဖစ္စဥ္ႀကီးက ဒီျပဇာတ္ႀကီးရဲ့ ဇာတ္႐ွိန္ ျမင့္တဲ့ အပိုင္းမွာ တစ္က႑ အျဖစ္ ပါဝင္ ေနသလို ကႊ်န္ေတာ္ မ်က္စိ မမွိတ္တမ္း လိုက္ၾကည့္ ေနမိတယ္။

ကႊ်န္ေတာ္ မူးေနတယ္၊ လက္ညွိးနဲ႕ လက္ခလယ္မွာ ေဆးလိပ္ႀကီး ညွပ္ထားရင္း ေခါင္းအနည္းငယ္ ငိုက္က် ေနသလားလို႔ ထင္ရလို႕ ခပ္ေမာ့ေမာ့ ျဖစ္ေအာင္ ျပန္ေထာင္ လိုက္မိတယ္၊

ျပဇာတ္ကို စိတ္ဝင္စားၿပီး ၾကည့္ျခင္း ဆိုတာထက္ ကကြက္ ေတြကို ဆန္းစစ္ေလ့လာ ႏိုင္ေအာင္ ကႊ်န္ေတာ္ ႀကိဳးစား ပါေသးတယ္။ ကႊ်န္ေတာ္ မလုပ္ႏိုင္ ခဲ့ပါဘူး။

အျပင္ဘက္ကို ျပန္ေငးၾကည့္ လိုက္ေတာ့ ဇူလိုင္မိုးက အညိဳး သိပ္မႀကီးသလုိ၊ လက ဝါဆို ဆိုေတာ့ မဆိုင္မဆိုင္လို႔ ေျပာရမလား ဆီဆီဆိုင္ဆိုင္လို႔ ေျပာလို႕ရမလား “ဝါဆိုမိုးနဲ႕ျပန္ခဲ့ပါ” ဆုိတဲ့ ဗညားဟန္ အသံကို နားထဲမွာ ၾကားမိ သလိုလို။

ညခ်မ္း ေလးကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ကႊ်န္ေတာ္တို႕ သံုးေယာက္သား ရိမ္း(န္)စနာမ္း ဆိုတဲ့ ဆိုင္ကေန ျပန္လာခဲ့ေတာ့ ဒီအေၾကာင္း စာေလး ေရးဦးမယ္လို႔ စဥ္းစား ထားတာ အခု ဖတ္ရတဲ့ စာစ ေလးေတြပါ။


စာၾကႊင္း - ေပ်ာ္႐ႊင္ ႏိုင္ၾကေစ၊ ေဝဖန္ႏိုင္ၾကေစ၊ ေလကန္ႏိုင္ၾကေစ။

တစ္ဦး တစ္ေယာက္အား ရည္႐ြယ္ ေရးသား ထားျခင္း မဟုတ္ဘဲ၊ စကားဝိုင္းထဲ ေဆြးေႏြး ျဖစ္ခဲ့သည့္ အေၾကာင္းအရာ အခ်ိဳ႕တို႕ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ေရးသား ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

Aow Kou Rot
23/7/2013