စီးကရက္ ႐ွာပံုေတာ္ ဖြင့္ရင္း အရက္ပုန္းဆိုင္ ေတြ႔ပါေကာ

ကိုယ့္ေသာက္က်င့္ မေကာင္းမွန္း ကိုယ္သိတယ္၊ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း စီးကရက္က ေသာက္ခ်င္ လာေရာ။

ပိတ္ရက္ မို႔လို႔ အားပါး တရ အိပ္လိုက္တယ္၊ ကိုးနာရီေက်ာ္မွ ႏိုးေတာ့တယ္။ ႏိုးႏိုးခ်င္း မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္ၿပီး လုပ္ေနက် အတိုင္း ေကာ္ဖီ ေသာက္ဖို႔ ေရေႏြးက်ိဳ ေကာ္ဖီ ေဖ်ာ္။

အနံ႔ သင္းသင္း ေကာ္ဖီကို တစ္က်ိဳက္ေလာက္ ေသာက္ၿပီး ေဆးလိပ္ဘူးကို ႐ွာမိတယ္။ ျပသနာက အဲမွာ စတာ ။ မေန႔က လက္က်န္ စီးကရက္ ႏွစ္လိပ္က မေန႔ကတည္းက ကုန္ၿပီ။

ဘူးခြံ သက္သက္သာ က်န္တဲ့ စီးကရက္ ဘူးကို လံုးေျခၿပီး အမႈိက္ပံုးထဲထည့္။ ေကာ္ဖီကို ေနာက္တစ္က်ိဳက္ ဆက္ေမာ့။

မိုးကလည္း တဖြဲဖြဲ ေစြေနတယ္။ မနက္ခင္း အိပ္ရာထ ခါစလည္း ျဖစ္ေတာ့ မိုးေစြေစြ ႏွင္းပုလဲမိုး ေအးေအး ေအာက္မွာ ေဆးလိပ္ ထြက္ဝယ္ဖို႔ အပ်င္းထူ မိတာေတာ့ အမွန္။ ဒီမနက္ေတာ့ ေကာ္ဖီကို စီးကရက္ မပါပဲ ေသာက္ၾကည့္မယ္ေလလို႔ စိတ္ထဲမွာ ေတြးရင္း။

စီးကရက္ ေသာက္ခ်င္စိတ္ ေျပေအာင္၊ အျခား အာ႐ံု ေျပာင္းလိုက္သည္။ တီဗြီေလးဖြင့္ သတင္းေလး ဘာေလးၾကည့္။ အြန္လိုင္း သတင္းေလး ဖတ္ရင္း။ ေကာ္ဖီကို တစိမ့္စိမ့္ ေသာက္ရင္း။

ကေတာက္ !!!!!!!!!!!!

မရေတာ့။ ေဆးလိပ္ ေသာက္ခ်င္စိတ္က ထ႘န္းမရေတာ့။ ဆိုင္ကယ္ေသာ့ ေကာက္ကိုင္ရင္း ဆိုင္ကယ္ထုတ္ စီးကရက္ ေရာင္းမယ္လို႔ ယူဆရတဲ့ ဆိုင္ကို အင္ဂ်င္ကုန္ ဖြင့္ ခ်ီတက္ ေတာ့ေလ တာပဲ။

ဆိုင္မေရာက္ခင္ လမ္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္ ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို သတိေတာ့ ထားမိသား။ သူ့ဘာသာ သူလမ္းေလွ်ာက္သာ ေနမယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ စဥ္းစားရင္း။

ကံဆိုးပံုက ၊ ဆိုင္က မဖြင့္ေသး။ ေသာ့ႀကီး တန္းလန္းနဲ႔ ပိတ္ထားလို႔ ေကာင္းတုန္း။ ေအာ္ေခၚ ရမလား ? ဘယ္လိုလုပ္ရရင္ ေကာင္းမလဲ။ ေဆးလိပ္ ကလည္း အရမ္းေသာက္ခ်င္ ေနတယ္။ အနားမွာေတာ့ အသုပ္ေတြ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ ႐ွိတယ္။ သူ႔ဆိုင္မွာမ်ား ေဆးလိပ္ ႐ွိမလားလို႔ ေမးၾကည့္တယ္။

မ႐ွိဘူးတဲ့။

ဘယ္ဆိုင္မွာမ်ား ႐ွိဦးမလဲလို႔ စဥ္းစားရင္း၊ အျခား ဆိုင္မွာ ဝယ္ဖို႔ စဥ္းစား ရေတာ့တယ္။ အဲဒီ အခိုက္မွာပဲ လမ္းမွာ က်ေနာ္ေတြ႔တဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ လာတဲ့ တစ္ေယာက္ ဆိုင္ထဲ ေရာက္လာ ေတာ့တယ္။ ဆိုင္႐ွင္နဲ႔ ရင္းႏွီးပံု ရတယ္။ နာမည္ ေအာ္ေခၚ ေတာ့တာပဲ။

ခဏ ၾကာေတာ့ "ဂရန္း ဂရန္း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ႔ သံဘာဂ်ာ တံခါး ဖြင့္သံနဲ႔ အတူ ဆိုင္႐ွင္ ထြက္လာ ေတာ့တယ္။

က်ေနာ္လည္း ေဆးလိပ္ ဝယ္ဖို႔ အဆင္ေျပၿပီလို႔ ေတြးရင္း ဆိုင္ထဲ လွမ္းဝင္ သြားေတာ့တယ္။ သူဘာေျပာ လိုက္လဲ က်ေနာ္ မသိ။ က်ေနာ္ ျမင္လိုက္ တာက အရက္ျဖဴပုလင္းႀကီးထဲက အရက္ ေတြကို ၊ M150 ပုလင္းထဲ ကေတာ့ ခံၿပီး ေလာင္းထည့္ ေနတာေတာ့ ေတြ႔တာေပါ့။

ထိုင္းမွာေတာ့ M150 ပုလင္း တစ္ပုလင္းစာ အရက္ျဖဴကို "တစ္ကာက္ဒ္"လို႔ ေခၚၾကတယ္။

မိုးေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မလင္းေသးဘူး ဒီလူႀကီး ကစ္လွ ခ်ည္လားလို႔ စိတ္ထဲမွာ အမွတ္ ထားရင္း၊ က်ေနာ္လည္း စီးကရက္ တစ္ဘူးေလာက္ပါလို႔ လွမ္းမွာ မိတယ္။

နိဂံုး ခ်ဳပ္ရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္ဟာ စီးကရက္ ႐ွာရင္း အရက္ပုန္းဆိုင္ ေတြ႔သြားတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ပါလို႔။

ဂ်ဴလိုင္ ၂၀ ၊ ၂၀၁၄
ဟသၤာနီ (မြန္ေျမ)